Praca sezonowa we Francji

Wakacje w pełni, napiszę więc słów parę o formalnościach dotyczących pracy sezonowej w bardzo wiele oferującej pod tym względem Francji. Co prawda pracy sezonowej w tym obleganym latem przez turystów kraju należy szukać znacznie wcześniej niż w sezonie wakacyjnym, ale warto też, już jako pracownik sezonowy, znać swoje uprawnienia i wiedzieć, na co uważać. Poza tym należy pamiętać, że w przypadku Francji spore zapotrzebowanie na pracowników sezonowych ma miejsce nie tylko w wakacje, np. winobranie trwa tam w niektórych regionach nawet do połowy października (zobacz mój post o winobraniu). Francja to także kraina gór, a więc i ośrodków narciarskich, hoteli i restauracji związanych z obsługą miłośników białego szaleństwa w miesiącach zimowych.

Pracy sezonowej we Francji możemy oczywiście szukać na różne sposoby, poczynając od zdalnego (np. przez agencje pracy w Polsce, a także organizację EURES, można też jechać i szukać pracy bezpośrednio u francuskich pracodawców bądź tamtejsze agencje pracy tymczasowej (boites d’interim). Nie zapominajmy, że Polacy od kilku lat (dokładnie od 1 lipca 2008 roku) mogą szukać pracy na rynku francuskim na takich samych zasadach jak obywatele francuscy, co oznacza między innymi prawo zarejestrowania się we francuskim urzędzie pracy (Pôle emploi).

Chociaż czas pracy we Francji do 35 godzin w tygodniu, to w przypadku pracownika sezonowego może on zostać legalnie wydłużony do 44-48 godzin. Dzień pracy nie może jednak przekroczyć 10 godzin.
We Francji nie ma pensji za akord, jedynie za czas pracy.
Umowa o pracę przy winobraniu może być zawarta na maksimum 1 miesiąc. Zwykle właściciele winnic zatrudniają paroosobowe ekipy na okres tygodnia – dwóch.

Umowa o pracę sezonową we Francji musi być sporządzona na piśmie. Okres próbny nie może przekroczyć 1 dnia na każdy tydzień pracy przewidziany w umowie.

Pamiętajcie, że jako pracownicy sezonowi macie prawo do:
– 20 minut przerwy co 6 godzin pracy,
– odzieży roboczej,
– 1 dnia wolnego od pracy na tydzień,
– minimum 11 godzin odpoczynku między dwoma dniami pracy,

Pracodawca nie ma obowiązku zapewnienia zakwaterowania dla pracowników sezonowych (jeśli to robi, musi to być lokal spełniający warunki prawa budowlanego i sanitarnego, m.in. musi być zapewniona bieżąca woda (także ciepła), sanitariaty oraz kuchnia.

Po zakończeniu pracy sezonowej pracownik powinien otrzymać od pracodawcy:
– świadectwo pracy
– zaświadczenie do urzędu pracy (jeśli jest ubezpieczony we Francji)
– dokument z rozliczeniem (Reçu pour solde de tout compte),
– dokument uprawniający do szkolenia DIF (Droit individuel à la formation).

Jeśli chodzi o ubezpieczenie społeczne w przypadku polskich pracowników sezonowych, podlegają oni ubezpieczeniu we Francji, z wyjątkiem przypadków pracowników podlegających ubezpieczeniu w Polsce, tzn. takich, kiedy podejmują oni pracę w czasie płatnego urlopu u pracodawcy polskiego (z obowiązkową zgodą pisemną tego pracodawcy), bądź też przerywają na ten czas pracę na własny rachunek w Polsce (np. rolnik ubezpieczony w KRUS-ie). W obydwu tych przypadkach należy przedstawić francuskiemu pracodawcy otrzymany z ZUS (bądź KRUS) formularz A1, wówczas będzie on odprowadzał składki z tytułu ubezpieczenia społecznego do polskiego systemu ubezpieczeniowego. W takim przypadku należy więc zawnioskować w ZUS o formularz A1 jeszcze przed wyjazdem!

Wakacje w pełni, napiszę więc słów parę o formalnościach dotyczących pracy sezonowej w bardzo wiele oferującej pod tym względem Francji. Co prawda pracy sezonowej w tym obleganym latem przez turystów kraju należy szukać znacznie wcześniej niż w sezonie wakacyjnym, ale warto też, już jako pracownik sezonowy, znać swoje uprawnienia i wiedzieć, na co uważać. Poza tym należy pamiętać, że w przypadku Francji spore zapotrzebowanie na pracowników sezonowych ma miejsce nie tylko w wakacje, np. winobranie trwa tam w niektórych regionach nawet do połowy października (zobacz mój post o winobraniu). Francja to także kraina gór, a więc i ośrodków narciarskich, hoteli i […]

Czytaj artykuł