Praca w Niemczech – jakie warunki pracy oferuje niemiecki rynek?

Bardzo często osoby wyjeżdżające do pracy do Niemiec są zobowiązane podpisać umowę na warunkach niemieckich, zgodne z niemieckim prawem pracy. Osoba, która po raz pierwszy wybiera się za granicę może się zdziwić, ponieważ system polski i niemiecki różnią się od siebie.

W poniższym wpisie przedstawimy najważniejsze czynniki, które składają się na niemieckie warunki pracy.

1. Sposób zawarcia umowy

Tak samo, jak w Polsce pracodawca musi zawiązać umowę z pracownikiem. Umowa musi być sporządzona na piśmie. Bywa tak, że pracownik nie zjawi się pierwszego dnia pracy. W takiej sytuacji umowa przestaje mieć swoją ważność.

2. Okres próbny 

W Niemczech wynosi on sześć miesięcy. W ramach okresu próbnego wyróżniamy różne okresy wypowiedzenia. Przez pierwsze cztery tygodnie okresu próbnego wypowiedzenie to dwa dni. Od piątego tygodnia do końca drugiego miesiąca okresu próbnego, okres wypowiedzenia będzie wynosił tydzień, a od trzeciego do szóstego miesiąca pracy na okresie próbnym, okres wypowiedzenia będzie wynosił dwa tygodnie.

3. Godziny pracy

Osoby pracujące w ramach pełnego etatu przepracują miesięcznie około 152 godzin. Oznacza to, że średni tygodniowy czas pracy wynosi 35 godzin. Oczywiście szczegóły są ustalane z firmą, a czas pracy często jest dostosowywany do specyfiki firmy. 

4. Zeitkonto

Jest to konto, które posiada każdy pracownik. W ramach konta prowadzone są godziny, które zostały przepracowane przez pracownika. No takim koncie można wprowadzać też godziny ujemne, jednak nie może być ich więcej niż 21. Jeżeli chodzi o godziny dodatnie, nie może być więcej niż 150. Zeitkonto umożliwia zamienienie godzin dodatkowych na godziny wolne od pracy. Pracownik ma możliwość wykorzystania dwóch dni roboczych w miesiącu, aby zrobić sobie wolne, jednak jest jeden warunek. Musi on poinformować o tym swojego pracodawcę minimum dwa dni przed dniem wolnym.

5. Nadgodziny

W Niemczech nadgodziny są wypłacane w zależności od podstawowego czasu pracy pracownika. Jeżeli w miesiącu jest 20 dni roboczych, to godziny pracy muszą przekroczyć 160. W przypadku 21 dni roboczych jest to 168 godzin przepracowanych, 22 dni 176 godzin. Ostatnia możliwość to 23 dni robocze. W tym przypadku nadgodziny liczą się, jeżeli czas przekroczy 184 przepracowane godziny.

6. Świąteczna i nocna praca

W Niemczech z góry określone jest, jaki dodatek przysługuje pracownikowi, jeżeli pracował w godzinach od dwudziestej trzeciej do 6 rano, a jego praca była dłuższa niż 2 godziny. Dodatek ten wynosi 25%.

Pracownik, który stale pracuje w ramach zmiany nocnej to przysługuje mu dodatek 20%. Są jednak zawody, w których nie przysługuje dodatek za nocną pracę. Są to między innymi prace takie jak stróż nocny, czyli prace, które z założenia muszą być wykonywane nocą.

W Niemczech także praca w niedzielę jest lepiej wynagradzana. Wynagrodzenie przysługuje w wysokości 50%, o ile niedzielna praca nie stanowi regularnego czasu pracy pracownika. W święta wynagrodzenie będzie podniesione o 100%.

7. Zwolnienie

Polskie prawo pracy przewiduje sytuacje, w których pracownik może zwrócić się o płatny okres zwolnienia z pracy. Czas ten jest niezależny od urlopu i może być przyznany gdy:

a. 1 dzień – poród żony

b. 1 dzień – swój ślub

c. 1 dzień – śmierć rodzica lub dziecka

d. 1 dzień – przeprowadzka wymuszona pracą

e. 2 dni – śmierć małżonka bądź partnera (żyjącego we wspólnym gospodarstwie domowym)

f. czas konieczny – obowiązki urzędowe lub honorowe

Aby takie zwolnienie zostało zaakceptowane, pracownik musi złożyć wniosek oraz przedłożyć dokumenty, które go do tego uprawniają. Tylko musi się odbyć najdalej na dwa tygodnie od momentu zdarzenia.

8. Zwolnienie lekarskie

Aby skorzystać ze zwolnienia lekarskiego należy przedstawić pracodawcy jak najszybciej oryginał zwolnienia. Niemieckie prawo zakłada, że pracodawca może wypowiedzieć umowę osobie, która przebywa na zwolnieniu lekarskim, jednak nie jest to tak proste. Pracodawca musiałby udowodnić, że sytuacja zwolnienia będzie się notorycznie powtarzać itp.

9. Urlop
W Niemczech przysługuje on pracownikowi w ramach ustawy o urlopach natomiast jeśli chodzi o termin urlopu, musi być on uzgadniany z pracodawcą. Płatny urlop przysługuje pracownikowi w zależności od jego stażu pracy. W związku z tym osoby w pierwszym roku pracy mają możliwość skorzystania z 24 dni roboczych urlopu, w kolejnym roku pracy jest to już 25 dni roboczych. Trzeci rok pracy umożliwia pracownikowi wzięcie 26 dni urlopu a czwarty rok 28 dni. Piąty rok pracy i więcej to 30 dni roboczych urlopu dla pracownika. Urlop przysługuje pracownikowi, który nieprzerwanie świadczy usługi pracy przez 6 miesięcy. Zwykle niewykorzystany urlop nie przechodzi na następny rok, ale są przypadki, w których tak się dzieje, jednak jeżeli pracownik nie wykorzysta go do ostatniego dnia marca kolejnego roku to prawo do urlopu staje się nieważne. Dzieje się tak, nawet jeżeli pracownik nie mógł wykorzystać urlopu z powodu niezdolności do pracy. W celu obliczenia wynagrodzenia za czas urlopu należy skorzystać ze stawek taryfowych które są określone według miesięcznego czasu pracy. W tym przypadku nie liczą się dodatki czy premie.

Bardzo często osoby wyjeżdżające do pracy do Niemiec są zobowiązane podpisać umowę na warunkach niemieckich, zgodne z niemieckim prawem pracy. Osoba, która po raz pierwszy wybiera się za granicę może się zdziwić, ponieważ system polski i niemiecki różnią się od siebie. W poniższym wpisie przedstawimy najważniejsze czynniki, które składają się na niemieckie warunki pracy. 1. Sposób zawarcia umowy Tak samo, jak w Polsce pracodawca musi zawiązać umowę z pracownikiem. Umowa musi być sporządzona na piśmie. Bywa tak, że pracownik nie zjawi się pierwszego dnia pracy. W takiej sytuacji umowa przestaje mieć swoją ważność. 2. Okres próbny  W Niemczech wynosi on […]

Czytaj artykuł